{"id":709,"date":"2021-10-14T12:03:15","date_gmt":"2021-10-14T10:03:15","guid":{"rendered":"https:\/\/vtb100.be\/?p=709"},"modified":"2021-10-14T23:09:57","modified_gmt":"2021-10-14T21:09:57","slug":"ik-ga-op-reis-en-ik-neem-meeeen-vtb-zakapotheek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vtb100.be\/?p=709","title":{"rendered":"Ik ga op reis en ik neem mee\u2026een VTB-zakapotheek!<\/strong>"},"content":{"rendered":"\n

Tijdens de algemene bestuursvergadering van 14 september 1924 maakte Jozef Goossenaerts<\/a>, op dat moment nog niet zo lang lid van het bestuur van de jonge toeristenvereniging, een \u2018belangwekkende mededeling\u2019. De mededeling was een logisch gevolg van de gedwongen carri\u00e8reswitch die Goossenaerts na de Eerste Wereldoorlog had moeten maken, nadat hij bericht had gekregen dat hij zijn post als leerkracht naast zich moest neerleggen.  <\/p>\n\n\n\n

Na zijn ontslag was de ex-leerkracht en filoloog immers in de farmaceutische wereld terechtgekomen, om het uiteindelijk te schoppen tot beheerder van de in 1924 in Gent net opgerichte \u2018Medisch-Pharmaceutische Centrale\u2019 (MPC) die zich inzette om de levering van farmaceutische producten vanuit Frankrijk te verminderen en vooral in lokale handen te centraliseren.<\/p>\n\n\n\n

Vanuit zijn nieuwe positie zag Goossenaerts een toekomstig geslaagd huwelijk tussen de VTB en de MPC, en stelde op die septembervergadering voor dat de VTB \u2013 \u2018mits principieel akkoord van het Bestuur van den VTB\u2019 \u2013 een eigen \u2018V.T.B.-zak-apotheek\u2019 ter beschikking zou stellen aan de leden van de vereniging. Goossenaerts stelde daarenboven ook nog voor dat het \u2018noodzakelijk\u2019 was om een \u2018gebruiksaanwijzing toe te voegen\u2019 aan de zakapotheek, en \u2018wellicht ook beknopte hygi\u00ebnische leefregels voor de toerist\u2019.  <\/p>\n\n\n\n

Goossenaerts\u2019 voorstel werd \u2018eenstemmig\u2019 door het bestuur goedgekeurd: \u2018al de aanwezigen [vonden] het gedacht uitstekend\u2019, en spoorden Goossenaerts aan om het idee van een VTB-zakapotheek zo snel mogelijk te realiseren.<\/p>\n\n\n\n

De foto hieronder is een voorbeeld van de VTB-zakapotheek die de vereniging uiteindelijk aan haar leden zou verkopen. De foto zelf is intrigerend omdat ze enkele interessante elementen onthult die de grote lijnen van de geschiedenis van de VTB tijdens het interbellum zeer tastbaar maken.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
De VTB-Zakapotheek die op voorstel van Goossenaerts in de jaren 1920 aan de leden wordt verkocht<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zo zijn de medicijnen toegevoegd aan de zakapotheek \u2013 behalve \u00e9\u00e9n pakje van \u2018Englisch Heft-Plaster\u2019 \u2013 allemaal voorzien van Nederlandse bijschriften en beschrijvingen. Het was, zoals de oprichting van de Medisch-Pharmaceutische Centrale in Gent ook illustreerde, immers nog geen vanzelfsprekendheid dat medicijnen voorzien waren van Nederlandse teksten. Het is daarom een klein maar opvallend voorbeeld van hoe tijdens het interbellum de VTB, net zoals zoveel andere verenigingen (zoals het Vlaamse Kruis, of de later door Goossenaerts opgerichte Vereniging voor Wetenschap<\/a>), probeerde om het Nederlands in zoveel mogelijk culturele en wetenschappelijke velden als omgangstaal te verstevigen. Het is een mooi voorbeeld van hoe de VTB de \u2018V\u2019 in haar logo en naam kracht probeerde bij te zetten.<\/p>\n\n\n\n

Daarnaast is de zakapotheek een fascinerende illustratie van de opkomst van de moderne toeristische infrastructuur: de toevoeging van een \u2018gebruiksaanwijzing\u2019 bij het gebruik en nut van elk medicijn (zo is er o.m. een \u2018zalf tegen zweetvoeten\u2019, zijn de \u2018muntpastillen zeer sterk\u2019 en voornamelijk nuttig tegen \u2018maag, of buikkrampen\u2019, en worden er richtlijnen voorzien in het geval van \u2018vergiftiging\u2019) illustreert de kerngedachte van de VTB tijdens deze periode om de Vlaamse burger te \u2018leren reizen\u2019. Het toont hoe reizen \u2013 en de medische kwaaltjes die mogelijk tijdens het reizen kunnen opduiken (zoals zweetvoeten of een allergie) \u2013 nog geen vanzelfsprekendheid was in het Vlaamse toeristische landschap van tussen de twee oorlogen. Het is een opvallend contrast met de huidige maatschappij, waar de kleine zakapotheek standaard een van de eerste zaken is die wordt toegevoegd aan de reiskoffer.<\/p>\n\n\n\n