De Kleine Herontdekker

“Kleine ontdekkingen doen op elk gebied”. Met die woorden vatte de allereerste voorzitter van de VTB, de Nederlander Chris de Does, in het eerste nummer van De Toerist perfect het mantra van de vereniging samen.

Van bij haar aanvang wilde de VTB immers meer zijn dan alleen een toeristische organisatie: ze wilde de ontdekkingszucht van de Vlaamse bevolking op zoveel mogelijk terreinen aanwakkeren. Reizen waren daar natuurlijk een onderdeel van, maar de vereniging deed veel meer: ze informeerde, ze plaatste wegbewijzeringen, ze publiceerde ontelbaar veel over ‘onontdekte’ dingen (gaande van opmerkelijke plaatsen en gebouwen tot lokale fauna en flora), ze organiseerde avonden, lezingen, filmvoorstellingen, ze droeg bij tot de oprichting van musea, monumenten en de bescherming van natuurgebieden. Kortom: ze was én is alomtegenwoordig.

Die alomtegenwoordigheid heeft vanzelfsprekend haar sporen achtergelaten in het cultuurtoeristisch landschap van Vlaanderen. In deze sectie wil ik met u bepaalde van die schatten ‘herontdekken’: we trekken met fiets, trein, of te voet het Vlaamse landschap in, op zoek naar oude restanten van de vereniging, of om bepaalde activiteiten of tracés te herontdekken en te zien hoe ze doorheen de geschiedenis zijn geëvolueerd of verdwenen. We willen hier vooral illustreren hoe belangrijk de vereniging was (en is) in de laatste honderd jaar, en hoe haar motief om van de Vlaamse bevolking ‘kleine ontdekkers’ te maken nog steeds leeft, en van cruciaal belang is. Aarzel dus zeker niet om zelf ook nog eens op (her)ontdekking te gaan of om ons te contacteren als je zelf nog weet hebt van vergeten schatten!


Hieronder vindt u een voorsmaakje van de meest recente berichten uit ‘De Kleine Herontdekker’

  • ‘Ons zomeruur in gevaar!’
    Op zaterdag 31 maart 1923 stond er een kleine aankondiging in de lokale West-Vlaamse krant De Iseghemnaar. ‘Tegenstrijdig er in de gazetten aangekondigd is geweest’, zo opende het bericht, ‘zal het zomeruur dit jaar niet toegepast worden.’ Het was dus niet nodig om de ‘horlogien’ aan te passen, en de goddelijke diensten en de Paasmis …
  • “Langs en over de Taalgrens” (Deel 1)
    Zondagochtend. Het is voor velen onder ons een standaard ritueel geworden om in het ochtendgloren van de laatste weekdag de benen uit te strekken op de fiets. Ikzelf heb een recente zondag aangewend om ook nog eens op het ‘stalen ros’ te springen. De aanzet: het herontdekken van een tocht die Ashaverus (een pseudoniem van …